من در بر داشت آب جزء العله بودم . همچنين است در هر كار ميليونها شرائط و مقدمات لازم است كه جور كردن همهء آنها در اختيار بشر نيست لذا قبض و بسط در دست خدا است گر چه كار و تلاش بشر نيز بى تأثير نيست آيهء * ( « وَالله فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ » ) * كه گذشت با آيهء * ( « نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَرَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِيًّا » ) * زخرف : 32 . روشن مىشود . * ( « كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِه مُتَشابِهاً . . . » ) * بقره : 25 . آيه دربارهء اهل بهشت است كه چون ميوه‌اى بدست آنها برسد گويند اين همان است كه در دنيا بما داده شد توضيح اينكه ما مثلا وقتى انارى ميخوريم در وجود ما مبدل بمادّه مىشود و اگر بعد از آن دو ركعت نماز بخوانيم همان ماده مبدّل به نيرو شده به صورت نماز از وجود ما خارج مىشود و حقيقت نماز جز مقدارى نيرو نيست كه در اثر ذكر و حركت از بدن ما ميريزد . اين نيرو روز قيامت مجسّم شده و بانار بهشتى مبدّل ميگردد و تحويل انسان مىشود و انسان چون آن را ديد گويد : اين همان ميوه است كه در دنيا داشتم و چون ميوهء بهشتى دائمى و بهتر از ميوهء دنياست لذا بعد از * ( « هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِه مُتَشابِهاً » ) * آمده است يعنى در عين آنكه هر دو يكىاند متشابه‌اند كه ميوهء بهشتى بهتر از ميوهء دنيا است . * ( « وَالله فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَهُمْ فِيه سَواءٌ أَ فَبِنِعْمَةِ الله يَجْحَدُونَ » ) * نحل : 71 . به نظر ميايد كه ضمير فيه به « رزق » راجع است يعنى مفضل و مفضل عليهم در روزى برابراند و ظاهر آيه آنست كه به همه خدا روزى ميدهد بعضى را را بواسطهء استقلال و حرّيت و وسائلى كه دارند و بعضى را كه غلامان و غيرهم باشند بواسطهء اربابان و پدران . لذا